Voor vele vormen van pijn en functiestoornissen in ons lichaam bestaat er een efficiënte oplossing. Daar kan de manuele therapie je bij helpen.

De manueel therapeut zoekt eerst naar de oorzaak van de klacht. Van daaruit werkt hij een individuele behandelingsstrategie uit. De manuele therapie streeft naar een duurzame oplossing voor deze functiestoornissen. Met manuele therapie kan je gewrichten en spieren normaliseren en deze in een functionele balans brengen. Zo kan hij ook inwerken op de pijn (acute, chronische) van de patiënt en deze een halt toeroepen.

Onderzoek. Elke manueel therapeutische behandeling wordt voorafgegaan door een anamnese en een uitgebreid functieonderzoek. Daarbij zal de therapeut nagaan of het lichaam in balans functioneert. Met provocatietesten en functietesten (gewrichtstesten, spiertesten, neurologische testen, coördinatietesten e.a.) kan de MT de oorzaak, de plaats, de graad, de ernst  van klachten opsporen.

Doel. Centraal in het onderzoek staat de oorzaak van de pijn en/of functiestoornis. Daarmee wil de manueeltherapeut oordelen of de klacht primair dan wel secondair is. M.a.w.: of de oorzaak lokaal is  en/of door andere factoren veroorzaakt wordt (op afstand). Dit kan zowel binnen het neuromusculoskeletaal stelsel of er buiten. Het is de bedoeling de functionele hinder en pijn te evalueren. Vanuit deze bevindingen wordt er een behandelplan opgesteld.

De behandeling is in eerste instantie gericht op het kunnen hernemen van de normale activiteiten, zonder pijn en/of functionele hinder.

Oorzakelijk verband. De hollistische gedachte staat centraal. Het lichaam wordt als één `geheel` beschouwd: dit is belangrijk in het manueeltherapeutisch onderzoek. De therapeut kan een verband leggen (anatomisch, biomechanisch, fysiologisch) tussen de verschillende eenheden van het lichaam.

Verschillende aspecten. Afhankelijk van de bevindingen kan de manueel therapeut een aanvullend onderzoek verrichten ter evaluatie van de toestand en van de functies van de spieren, de gewrichten, het zenuwstelsel, het bindweefsel en van de algemene gezondheid. Verder zal de MT nagaan of het lichaam foute bewegingspatronen en houdingsgewoonten heeft. Ook eventuele ergonomische oorzaken van de klachten en functionele hinder worden onder de loep genomen. Er wordt bovendien rekening gehouden met psychologische factoren volgens het bio-psycho-sociaal model, en met eventueel onderliggende pathologieën vanuit de andere organen.

Conclusies. De conclusie en evaluatie van de anamnese en het functieonderzoek leiden tot een manueel therapeutische diagnose die een verklarende omschrijving is van de klacht. Deze omschrijving vormt de basis voor een deskundige, verantwoorde en individuele manuele behandeling. Eventueel kan de therapeut in overleg met de arts een aanvullend onderzoek (RX, medische beeldvorming,...) noodzakelijk achten. Het manueel therapeutisch onderzoek is dan ook uitermate geschikt als aanvulling bij de artsendiagnose.

Technieken. De manuele behandelingstechnieken omvatten o.a. oscillaties, mobilisaties, manipulaties van de gewrichten, musculaire technieken, rektechnieken, diepe dwarse fricties, triggerpuntbehandeling, neurogene mobilisaties, harmoniserende technieken, medische oefentherapie en trainingstherapie, stabilisatietraining, oefeningen voor het houdings- en bewegingsgevoel, coördinatieoefeningen, bewegingsadvies, rug- en nekscholing…

Manuele therapie: voor wie ?

Manuele therapie is een efficiënte en geschikte therapie voor patiënten van elke leeftijd, voor elke activiteit. Het is vooral geschikt voor recidiverende klachten

Sportblessures. Ook intensieve sportbeoefenaars, die het bewegingsstelsel zeer op proef stellen, kunnen bij de manueeltherapeut terecht voor bewegingsadvies ter preventie van sportblessures of voor een efficiënte oorzakelijke behandeling van hun sportletsel. Bij veel sportletsels en overbelastingsletsels ligt het accent van de revalidatie op een goed begeleid oefentherapeutisch programma. De manueeltherapeut is hiervoor ideaal geplaatst.